Wyjazd edukacyjny kieleckiej delegatury Instytutu Pamięci Narodowej do Muzeum Katyńskiego
W środę 22 kwietnia 2026 roku Muzeum Katyńskie gościło uczestników wyjazdu edukacyjnego, zorganizowanego przez kielecką delegaturę Instytutu Pamięci Narodowej. Wśród odwiedzających znaleźli się funkcjonariusze Policji z województwa świętokrzyskiego, żołnierze 8. Dywizji Piechoty Armii Krajowej w Kielcach oraz przedstawiciele Regionu Świętokrzyskiego NSZZ „Solidarność”.
Podczas wizyty uczestnicy mieli okazję zapoznać się z ekspozycją stałą Muzeum Katyńskiego – miejsca pamięci, dokumentacji i badań nad zbrodnią katyńską. Szczególne wrażenie wywarły na nich artefakty wydobyte ze zbiorowych mogił w Katyniu, Charkowie, Miednoje i Bykowni: wojskowe orzełki, guziki mundurowe, nieśmiertelniki, grzebienie czy osobiste drobiazgi należące do ofiar. Te pozornie zwyczajne przedmioty, zachowane przez dziesięciolecia, stanowią dziś bezcenne świadectwo losów polskich oficerów, policjantów i przedstawicieli elit II Rzeczypospolitej zamordowanych przez Sowietów wiosną 1940 roku.
Po ekspozycji uczestników oprowadzili pracownicy Sekcji Naukowej Muzeum Katyńskiego – dr Tomasz Szczepański oraz Michał Erbel. W czasie spotkania zwrócono szczególną uwagę na regionalny wymiar zbrodni katyńskiej i skalę strat poniesionych przez ziemię kielecką. Opiekujący się grupą Paweł Żołądek z Referatu Badań Historycznych IPN w Kielcach przywołał ustalenia Marka Jończyka (IPN Kielce), z których wynika, że wśród ofiar zbrodni katyńskiej znalazły się 2354 osoby związane z przedwojennym województwem kieleckim, co stanowi około 11% wszystkich zamordowanych. Ponad połowa z nich – 1304 osoby – była trwale związana z regionem świętokrzyskim. Byli to przede wszystkim oficerowie rezerwy – nauczyciele, urzędnicy, prawnicy, lekarze i przedstawiciele innych zawodów zaufania publicznego – a także żołnierze zawodowi Wojska Polskiego oraz funkcjonariusze Policji Państwowej. To właśnie przedstawiciele tych środowisk stanowili fundament życia społecznego i państwowego II Rzeczypospolitej, a w warunkach okupacji mogliby stać się naturalną siłą oporu wobec totalitarnej przemocy.
Wizyta uczestników wyjazdu edukacyjnego była nie tylko lekcją historii, lecz także ważnym doświadczeniem pamięci – spotkaniem z materialnymi świadectwami życia i pobytu w obozie jenieckim obywateli polskich, których życie i służba zostały brutalnie przerwane, ale których historia pozostaje żywa.
